پزشکان نجیبانه با فقر مبارزه میکنند
جامعه پزشکی ایران با یک پارادوکس بزرگ روبرو ست، این پارادوکس بزرگ، پارادوکس توسعهخواهی در یک اقتصاد رانتی و معیوب است. در این نوع اقتصاد تعابیر دید کوتاهنگری دارند و به صورت نظاموار ملاحظات دراز مدت قربانی ترجیح امور کوتاهنگرانه است.

دکتر ایرج فاضل رئیس مجمع انجمن های علمی گروه پزشکی گفت :جامعه پزشکی از دو طرف در حال صدمه خوردن است. یکی اینکه گفته میشود رشته پزشکی پولساز است و دیگر اینکه در حال حاضر اکثریت جامعه پزشکی زیر خط فقر قرار دارند و فقط عدهای هستند که در این بین از این حرفه سوءاستفاده میکنند.
البته مشکل برخورد با افرادی که از رشته پزشکی سوءاستفاده می کنند وجود ندارد و در واقع میتوان با مالیات مشکل سوءاستفاده در پزشکی را حل کرد. جامعه پزشکی رو به فقیرتر شدن میرود، و این درست نیست که یک پزشک تمام عمر تحصیل کند و بعد با فقر زندگی کند.
متاسفانه وضعیت برخی از پزشکان ما از برخی مردم عادی هم بدتر است و بقای جامعه پزشکی در خطر است.
شهروندی در کلیترین و عمومیترین حالت خود به معنای عضویت هر فرد در جامعه است برای اینکه این عضویت معنیدار باشد یک سلسله امور زیربنایی لازم است. عدالت شفافیت و مشارکت از جمله این امور زیر بنایی است.
بررسی ها نشان میدهد این مهمترین زیربنا ها در مورد پزشکان با وضعیت بحرانی روبهرو است. و طنزهای تلخی در این زمینه ها وجود دارد.
کسانی دم از عدالت و شفافیت میزنند اما از عدالت و شفافیت اثری نمیبینیم و امروز پزشکان را در برابر بی عدالتی و عدم شفافیت بیدفاع میبینیم کسانی با سوء استفاده و رانت و بی عدالتی و از آب گل آلود به ثروت دست می یابند و عده ای دیگر با روشهای عوام فریبانه به بهانه حقوقهای نجومی که عملا وجود ندارد و تحت سایه تبلیغات دروغین ایجاد شده تحت نفوذ پلکان و مالیات پلکان و تعیین سقف در امد و قاصدک و ..... استثمار و از حق کارکرد واقعی خود محروم می شوند.
در زمینه عدالت در سیستم اقتصاد سلامت واقعا با بحران مواجه هستیم و یک عده فقط کار می کنند و مسئولیت می پذیرند و عده دیگری در بخشهای تجارت وسایل پزشکی و در سیستم های ستادی بدون کار و مسئولیت درآمدهای غیر متعارف یا حداقل غیر شفاف دریافت میکنند.
به تبع تقسیم ناعادلانه قدرت، توزیع ثروت هم ناعادلانه است. فارغ از شعار دادن بنیاد اندیشه و نهادی که حقوق شهروندی را معنا میکند و نسبت آن را با توسعه فراهم میکند، در اقتصاد سلامت غایب است.
حاکمیت نباید به دنبال پنهان کردن واقعیات جامعه باشد هیچ کشوری به توسعه دست پیدا نمیکند الا اینکه جرات روبرو شدن با واقعیتهای خود را داشته باشد، با پنهان کردن واقعیت اجازه میدهیم پیشروی در باتلاق بیشتر شود امیدواریم حکومت به این نتیجه برسد راه حل پنهان کردن مساله نیست.
اکثر مشکلات ما ریشه در نبود شفافیت و هماهنگی و مشارکت دارد. در درون دستگاه اجرایی و برنامهریز سلامت با بحران ناهماهنگی روبهرو هستیم و اوضاع احوال بسیار بد است و کسی صدای پزشکان ناراضی از بی عدالتی را نمیشنود و حتی حاضر به شنیدن هم نیست. در نتیجه این ناهماهنگی فرصتطلبها و رانتجویان بهره میبرند و در این بین کسانی که بیشترین زحمات در صحنه عمل را میکشند بازندهاند و روز به روز تعداد انها در حال افزایش است.
همه ما اجمالا هم میدانیم چه خطاهایی شده است و هم میدانیم راهحل چیست؟ ما الان گرفتار نداشتن دانش نیستیم بلکه مشکل ما این است که اقتدار مبتنی بر زور، زر و فریب قویتر است و باید اقتدار مبتنی بر علم جایگزین اینها شود.
گویی جامعه به مناسبات موجود خو کرده و برانگیخته نمیشود و در کلیترین حالت اقتدار زور، زر و فریب قویتر میشود به صورت نظاموار، کسانی که در خط مقدم و در مناطق محروم و دولتی و اورژانس ها کار می کنند میبازند و روز به روز عمق فساد زیادتر میشود.
عدم شفافیت بیداد میکند و نشان میدهد متغییر کنترلی بیشتری احتیاج است. با این اوضاع و احوال باید به عزیزانی که در ساختار قدرت هستند بگوییم قشر تحصیل کرده را دریابید و دلخوش به این مشارکت حاصل از پوپولیسم نباشید چرا که این دموکراسی رقیق است و برای توسعه ملی نفعی ندارد و پایدار نیست و باید طرز نگرش بنیادیتری در دستور کار قرار دهید.
پایان پیام/
نظر خود را بنویسید